Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης: «Όποιος αποφασίσει τον θάνατο δεν φοβάται τίποτε»     

Σήμερα για να μπορέσει ο άνθρωπος να αντιμετωπίσει τις δυσκολίες που συναντά πρέπει να έχει μέσα του τον Χριστό , από τον οποίο θα παίρνει θεία παρηγοριά, για να έχει κάποια αυταπάρνηση.

Αλλιώς σε μια δύσκολη στιγμή τι θα γίνει;  Διάβασα κάπου ότι ο Αβδούλ – Πασάς είχε πάρει πεντακοσίους νέους από τον Άγιον Όρος. Άλλοι από αυτούς ήταν δόκιμοι και άλλοι είχαν πάει εκεί για να κρυφτούν. Τότε φαίνεται με την Επανάσταση κατέφευγαν στο Άγιον Όρος για να γλυτώσουν, επειδή οι Τούρκοι μαζεύανε τα παιδιά να τα κάνουν Γενίτσαρους . Ο Αβδούλ – Πασάς τους νέους που έπαιρνε αν δεν αρνιόνταν τον Χριστό τους κρεμούσε στον Πύργο στην Ουρανούπολη. Από τόσους που πήρε από το Άγιον Όρος μόνον πέντε μαρτύρησαν ενώ οι άλλοι αρνήθηκαν τον Χριστό και έγιναν Γενίτσαροι. Χρειάζεται παλληκαριά δεν είναι παίξε γέλασε. Αν έχει κανείς κακομοιριά, φιλαυτία, δεν έχει θεϊκή δύναμη μέσα του και τότε πώς θα αντιμετωπίσει μια τέτοια δυσκολία;

Μου έκανε εντύπωση αυτό που μου είπε ένας επίσκοπος από το Πατριαρχείο .

Του είχα πει: «Μα τι κατάσταση είναι αυτή; Από τη μια Οικουμενισμός, από την άλλη Σιωνισμός ο σατανισμός..! Σε λίγο θα προσκυνάμε τον διάβολο με τα δυο κέρατα αντί για το δικέφαλό αετό».

«Σήμερα» μου λέει, «δύσκολα βρίσκεις επισκόπους σαν το επίσκοπο Καισάρειας Παΐσιο τον Β».

Ο Παΐσιος ο Β΄τι έκανε; Πήγαινε στον Σουλτάνο για τα αιτήματα του με ένα σχοινί δεμένο στη μέση αποφασισμένος δηλαδή να τον κρεμάσουν οι Τούρκοι . Σαν να έλεγε στον Σουλτάνο: «Μην ψάχνεις σχοινί και χασομεράς άμα θέλεις να με κρεμάσεις, έτοιμο το έχω το σχοινί». Για τα δύσκολα θέματα αυτόν έστελναν στο Σουλτάνο. Πολλές φορές γλύτωσε το Πατριαρχείο από πολύ δύσκολες περιστάσεις. Στα ?.μ.’/γεράματά του τον έβαζαν επάνω σε ένα άλογο μέσα σε ένα κοφίνι, έβαζαν και ένα άλλο κοφίνι με βάρος από την άλλη μεριά και τον πήγαιναν στην Πόλη. Μια φορά οι Τούρκοι είχαν βγάλει ένα φιρμάνι να επιστρατεύονταν οι Έλληνες στον τουρκικό στρατό.

Οι Χριστιανοί δυσκολεύονταν να υπηρετούν μαζί με τους Τούρκους, γιατί δεν μπορούσαν να εκτελούν τα θρησκευτικά τους καθήκοντα. Οι Ρώσοι εν τω μεταξύ είχαν πει στους Τούρκους να μην εμποδίζουν τους Έλληνες να τηρούν τα χριστιανικά τους καθήκοντα. Κάλεσε ο Πατριάρχης τον Παΐσιο και τον έστειλε στον Σουλτάνο. Παρουσιάσθηκε τότε εκείνος στον Σουλτάνο πάλι με ένα σχοινί δεμένο στη μέση. Του λέει ο Σουλτάνος: «Οι Έλληνες πρέπει να επιστρατεύονται για να υπηρετούν την πατρίδα». Τότε ο Παΐσιος του λέει: «Ναι, κι εγώ συμφωνώ να επιστρατεύονται οι Έλληνες, γιατί αυτά τα μέρη είναι από παλιά των γκιαούρηδων. Επειδή όμως έχουμε διαφορετική θρησκεία, πρέπει να έχουν ξεχωριστό στρατόπεδο, να είναι χωριστός στρατός και να έχουν δικούς τους αξιωματικούς κ.λπ. για να εκτελούν τα θρησκευτικά τους καθήκοντα. Δεν μπορούν να κάνουν μαζί με εσάς προσευχή, εσείς να έχετε ραμαζάνι και εμείς Φώτα!». Σκέφθηκε ο Σουλτάνος: «Να οπλισθούν οι Χριστιανοί; Είναι επικίνδυνο». «Όχι, όχι, καλύτερα να μην επιστρατεύονται», του απαντάει. Μια άλλα φορά οι Αρμένιοι ζήτησαν από τον Σουλτάνο να τους δώσει το Μπαλουκλή και κατάφεραν να πάρουν την έγκρισή του.  Μετά πήγε ο Παΐσιος στον Σουλτάνο να συζητήσει αυτό το θέμα: «Το Μπαλουκλή, του λέει ο Σουλτάνος, είναι περιουσία των παππούδων των Αρμενίων και πρέπει να το πάρουν οι Αρμένιοι». «Ναι, του λέει ο Παΐσιος, πρέπει να το πάρουν γιατί όταν γνωρίζουμε ότι ένας τόπος είναι περιουσία των παππούδων μας πρέπει να τον παίρνουμε. Δώστε μου ένα έγγραφο να  υπογράψω και εγώ για το Μπαλουκλή γιατί ήρθα ως αντιπρόσωπος του Πατριαρχείου». Υπέγραψε και αυτός. Ύστερα βγάζει ένα φλουρί κωσταντινάτο και λέει: «Nα πάρουν λοιπόν οι Αρμένιοι το Μπαλουκλή, αλλά  και εμείς πρέπει να πάρουμε την Αγιά Σοφία, γιατί είναι δική μας, είναι των παππούδων μας και πρέπει να μας την δώσετε», και δείχνει το κωσταντινάτο φλουρί!

Είχε πάρει μαζί του και έναν από τους αξιωματούχους Ρώσσους που είχαν έρθει τότε στην Πόλη με ένα καράβι, για να έχει και μάρτυρα. Οπότε ο Σουλτάνος βρέθηκε σε δύσκολη θέση και ανακάλεσε την απόφαση για το Μπαλουκλή . «Όχι όχι είναι δικό σας το Μπαλουκλή» του είπε ο Σουλτάνος. Γιατί ή έπρεπε να ανακαλέσει την απόφαση για το Μπαλουκλή ή να δώσει στου Έλληνες την Αγιά Σοφία. Βλέπετε πώς τους έφερνε σβούρα; Κι αυτό γιατί είχε αποφασίσει τον θάνατο. Αν δεν αποφασίσει κανείς τον θάνατο, τίποτε δεν γίνεται . Όλα από εκεί ξεκινούν .

 

 

Από το βιβλίο Πνευματική Αφύπνιση  – Λόγοι Β Αγίου Παΐσίου Αγιορείτου, εκδόσεις Ιερόν Ησυχαστήριον «Ευαγγελιστής Ιωάννης Θεολόγος», Βασιλικά Θεσσαλονίκης 2018