Κοινοποιείστε το άρθρο

H Αλέκα Ζωγράφου παραχώρησε συνέντευξη στο greekaffair.gr και στον δημοσιογράφο Κυριάκο Τσικορδάνο, με αφορμή το νέο της συγγραφικό «παιδί» Για δυο σμαράγδια.

Με ιδιαίτερη χαρά το greekaffair.gr φιλοξενεί για δεύτερη φορά τη συγγραφέα και δημοσιογράφο Αλέκα ζωγράφου και το νέο της βιβλίο. Η πρώτη φορά ήταν το Δεκέμβριου του 2020  όταν μας είχε μιλήσει για το προηγούμενο βιβλίο της  «Το τανγκό της Ηλέκτρας».

 

Λίγα λόγια για τη συγγραφέα Αλέκα Ζωγράφου

Η Αλέκα Ζωγράφου γεννήθηκε και μεγάλωσε στον Ορχομενό Βοιωτίας. Σπούδασε γαλλική
φιλολογία στην Αθήνα. Η δημοσιογραφία μπήκε στη ζωή της πολύ γρήγορα και έγινε το
κύριο επάγγελμά της. Έχει εργαστεί στον έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο ως αρχισυντάκτρια,
στο ραδιόφωνο καθώς και στην τηλεόραση που εργάζεται ως σήμερα.
Η συγγραφή ξεκίνησε για εκείνη με την παιδική λογοτεχνία και τα βιβλία της: «Ο Ζώζι και η
ποντικομόνα Λίζα», «Μ, όπως Μελίτα όπως μέλι», «Μανώλης ο κύριος μη με μαλώνεις» και
«Μυστικά νότια του χάρτη», το πρώτο παιδικό βιβλίο για το Ρέθυμνο.
Το μυθιστόρημα «Αγάπη όπως αλμύρα», που κυκλοφόρησε το 2018 από τις Εκδόσεις
Χάρτινη Πόλη, είναι εκείνο που την οδηγεί στη λογοτεχνία ενηλίκων. Ακολουθούν τα βιβλία
«Άνεργη με Louis Vuitton» το 2019 και «Το τανγκό της Ηλέκτρας» το 2020, που
αγαπήθηκε σε Ελλάδα και Ιταλία.

Πώς ξεκίνησες να γράφεις το μυθιστόρημα «Για δυο Σμαράγδια»; Θυμάσαι το αρχικό ερέθισμα;

Για κάτι τόσο δικό σου, δεν χρειάζεσαι ερέθισμα. Η απόφαση είναι εκείνη που καθόρισε τη συγγραφή του βιβλίου. Ο σωστός χρόνος για να γράψω την αλήθεια για κάτι που από παιδί άκουγα και το θεωρούσα ένα «κακό» παραμύθι.

Εάν βρισκόσουν σε μια παρέα που δεν γνώριζε τίποτα για το βιβλίο σου πώς θα παρουσίαζες το νέο σου βιβλίο σε 5 γραμμές;

Δεν ξέρω, αν είναι πέντε, πάντως θα έλεγα ότι είναι ένα βιβλίο που εκτός ότι φιλοξενεί τους αναγνώστες στην πατρίδα μου, τον Ορχομενό, είναι μια δυνατή ιστορία που η πλοκή του εξιτάρει και τα μηνύματα θάρρους, συνείδησης και δύναμης – από εκείνη που δεν ξέρουμε ότι έχουμε- διδάσκουν. 

Η συγγραφέας της ιστορίας σου βιώνει δύσκολα τον χωρισμό από τον αγαπημένο της. Ένας χωρισμός ή ένας έρωτας μπορεί να επηρεάσει θετικά ή αρνητικά τη φαντασία και την έμπνευση ενός συγγραφέα; Εσένα προσωπικά σου έχει συμβεί κάτι από τα δυο;

Τη συγγραφέα του βιβλίου την επηρέασε στη ζωή της, όχι στην συγγραφή της. «Έμεινε πίσω», γιατί επίτρεψε στα συναισθήματα να επιβληθούν στη λογική και στην αλήθεια του λάθους της. Όσον αφορά, εμένα, τίποτα και κανείς δεν μπορεί να επηρεάσει τη συγγραφή μου. Αν η έμπνευση, οι λέξεις, η πλοκή είναι μαζί μου, τότε όλα τα υπόλοιπα είναι πίσω μου και έξω από το γραφείο μου. Το θεωρώ απαραίτητο! 

Το μυθιστόρημά διαδραματίζεται στη γενέτειρά σου, τον Ορχομενό, ενώ μας μεταφέρει και σε άλλες πόλεις της Ελλάδας. Ποιες αναμνήσεις έχει η Αλέκα από τον  Ορχομενό και τις συμπεριλαμβάνει στην ιστορία της; Στα υπόλοιπα μέρη που αναφέρεις έχεις βρεθεί εσύ κάποια στιγμή και υπό ποιες συνθήκες (π.χ. διακοπές); 

Το μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας μου, διαδραματίζεται στον Ορχομενό. Φυσικά, οι μνήμες, οι μυρωδιές, οι θύμησες είναι έντονες και η συγκίνηση περισσεύει. Ο τόπος μας είναι οι ρίζες μας. Αυτές τιμάμε, αυτές ποτίζουμε, αν θέλουμε να βγάλουμε άνθη και καρπούς. Τα υπόλοιπα μέρη, είναι τα εξής τρία. Το Γαλαξίδι, τα Τρίκαλα και το Μοσχόφυτο και η Αθήνα. Το «στεριανό νησάκι» είναι ένας αγαπημένος και κοντινός προορισμός για εμάς τους Ορχομένιους. Τα Τρίκαλα είναι η μισή μου καταγωγή από την πλευρά του πατέρα μου, αν και δεν καταφέρνω να πηγαίνω όσο συχνά θα ήθελα. Όσο για την Αθήνα; Ζω από τα φοιτητικά μου χρόνια ως σήμερα. Είναι η δεύτερη πατρίδα μου.

Το μυθιστόρημα «Για δυο Σμαράγδια» διαδραματίζεται και αναφέρεται σε πολύ σημαντικά ιστορικά γεγονότα που επηρέασαν την εξέλιξη της χώρας μας κοινωνικά, πολιτιστικά, οικονομικά. Έχεις καταγράψει οικογενειακές ιστορίες που μεταφέρεις ή βασίζεσαι σε προσωπική έρευνα; Μην ξεχνάμε τη δημοσιογραφική σου εμπειρία και πένα. 

Τα ιστορικά γεγονότα είναι έρευνα και την απαιτούν. Θεωρώ ότι είναι μεγάλο λάθος να αναφέρεται κάποιος σε ιστορικά στοιχεία… στο «περίπου». Δείχνει προχειρότητα. Η ιστορία είναι γεγονότα και όχι «σπαράγματα πληροφοριών ατάκτως ειρημένα». Ως δημοσιογράφος θα πω ότι η είδηση από μόνη της δεν φτάνει, το ρεπορτάζ, οι αποδείξεις, είναι εκείνα που της δίνουν σχήμα και υπόσταση. 

Φιλοξενία, ξεριζωμός, αλληλεγγύη, πίστη, πατρίδα, αγάπη, χωρισμός, μίσος, απόγνωση, απελπισία, έρωτας, πολιτισμός, κληρονομιά, αφοσίωση, θλίψη, στενοχώρια, χαρά, ευτυχία, πόλεμος, θρησκεία, ελευθερία, βάσανα, ιστορία, μυστικά, ελπίδα είναι κάποιες αξίες, ιδανικά, λέξεις  και αισθήματα που διατρέχουν όλη την ιστορία του βιβλίου. Θα ήθελα να βάλεις τις παραπάνω λέξεις στη σειρά, ξεκινώντας από την πιο σημαντική για την Αλέκα Ζωγράφου και τι σημαίνει για εσένα η κάθε μια. 

Δεν θα πρωτοτυπήσω και δεν θα ήθελα. Θρησκεία, πατρίδα, οικογένεια. Αυτά είναι τα πιο βασικά. Είναι όπως τα χρώματα. Αν έχεις το κόκκινο, το κίτρινο, το μπλε, τότε μπορείς να φτιάξεις όλα τα χρώματα. Η θρησκεία, η πατρίδα και η οικογένεια λοιπόν, είναι τα ιδανικά που θα «παράξουν» την αγάπη, τον πολιτισμό, τα συναισθήματα εκείνα και τα στοιχεία που να δικαιολογούν απόλυτα την υπόστασή μας. Άνθρωπος (άνω + θρώσκω). Σωστά; 

Ο σύγχρονος Έλληνας πόσο έτοιμος πιστεύεις ότι είναι να αγωνιστεί για τα ιδανικά του και να προσφέρει στο κοινωνικό σύνολο, εάν σκεφτούμε ότι τα τελευταία χρόνια πλήθος προσφύγων καταφτάνει στη χώρα μας, αλλά δεν απολαμβάνει πάντα της αλληλεγγύης και της στήριξής μας, ενώ πολλές φορές οι αντιδράσεις ξεπερνούν και τα όρια του ρατσισμού.

Λέω συχνά και το εννοώ: «Το να είναι κανείς Έλληνας, είναι βαριά ευθύνη». Αυτή την ευθύνη πρέπει να αναζητήσουμε μέσα μας, την προσφορά που ίσως κάπου να μας έχει παραπέσει. Είμαι, όμως, βέβαιη ότι την ανθρωπιά μας την έχουμε ατόφια, μπορεί ο φόβος να μην έχει συνηγορήσει σε κάποια ατυχή και μεμονωμένα περιστατικά, όμως, είμαστε Έλληνες και ξέρουμε να απλώνουμε το χέρι μας για βοήθεια και όχι μόνο για χειραψίες. Αυτό μας κάνει ανώτερους, μας κάνει… Έλληνες!!!

Κάποιοι λένε, «ένα μεγάλο βιβλίο, χρειάζεται ένα μεγάλο θέμα». Το πιστεύεις;

Όχι! Ένα μεγάλο βιβλίο χρειάζεται καλή και σωστή διαχείριση της ιστορίας. Μεστή γραφή και όχι απλά γράφω για να γεμίζω σελίδες και να μπει στα σωστά καλούπια η πλοκή! Πάντως, ποτέ μου δεν πίστεψα ότι καλά βιβλία, είναι τα μεγάλα βιβλία. Το «καλό» δεν κρίνεται από το φάρδος της ράχης του βιβλίου, αλλά από το πλάτος της έμπνευσης και της πλοκής. Αυτά τα δύο… πολλές φορές είναι φλύαρα ακόμα και με λίγες λέξεις!

Στα βιβλία σου η θρησκεία και η εκκλησία παίζουν βασικό ρόλο. Να υποθέσω ότι αυτό συμβαίνει λόγω της πίστης σου στον Θεό; Πόσο σε βοηθάει αυτή η πίστη στη συγγραφή αλλά και στη ζωή σου γενικότερα;

Ο Θεός, η πίστη, είναι αναπόσπαστο κομμάτι μου, δεν θα μπορούσε να απουσιάζει από τη συγγραφή μου. Πιστεύω πολύ, προσεύχομαι όχι όποτε χρειάζομαι κάτι, αλλά και όταν δεν χρειάζομαι τίποτα, μα κυρίως ευχαριστώ και ευγνωμονώ για όσα έχω και δεν διαμαρτύρομαι για όσα δεν έχω. 

Η πλοκή ή οι χαρακτήρες σε ένα μυθιστόρημα θεωρείς ότι είναι ο οδηγός σου όταν γράφεις; Ποιο από τα δυο επηρεάζουν το τέλος της κάθε ιστορίας;

Κρίκοι στην ίδια αλυσίδα είναι. Πλοκή και χαρακτήρες συνάδουν ώστε να έχουμε ένα τέλος που πολλές φορές μπορεί να διαφέρει από το αρχικό. Με λίγα λόγια έχουν… το κουμάντο!

 Με ποιον τρόπο θεωρείς ότι έχει επηρεαστεί η συγγραφική σου εμπειρία μετά από τόσο καιρό;

Θα έλεγα ότι έχει επηρεαστεί από τη μελέτη  βιβλίων από διαφορετικές κατηγορίες Ελλήνων και ξένων συγγραφέων, αλλά κυρίως από την σκληρή αυτοκριτική μου. Απαιτώ να γράφω όταν και αν έχω να πω κάτι και όχι απλά για να εκδώσω ένα ακόμα βιβλίο. Σέβομαι τους αναγνώστες μου, γίνομαι μια από εκείνους και δεν διστάζω να είμαι η πρώτη που θα έχω έτοιμη μια πέτρα στο χέρι για να μου την πετάξω. 

Ποιος/Ποια ήταν ο αγαπημένος/η αγαπημένη συγγραφέας της μικρής Αλέκας και ποιοι έπαιξαν ρόλο στην απόφασή σου να γίνεις συγγραφέας και πώς επηρέασαν/επηρεάζουν τη γραφή σου;

Η μικρή Αλέκα το πρώτο παραμύθι που διάβασε ήταν «Ο Σαλάμης και η κυρία Μορταδέλα», το πρώτο μου βιβλίο, «Ο Όλιβερ Τουίστ». Στη συνέχεια, θυμάμαι το σπίτι να γεμίζει με βιβλία και τα βόλευα στις γνώσεις μου και όχι μόνο στα ράφια.

Αγαπημένη μου συγγραφέας ήταν η Άλκη Ζέη, μα λάτρευα και τη Ζώρζ Σαρρή, τη Μαρούλα Κλιάφα και γρήγορα βρέθηκα αγκαλιά με τον Μέλιο, « ένα παιδί μετράει τ’ άστρα». Όσον αφορά την απόφασή μου, δεν με επηρέασε κανείς. Το πρώτο παιδικό μου βιβλίο το έγραψα και το έστειλα στον εκδοτικό οίκο κρυφά! Επιστρέφοντας στο σήμερα, θα πω ότι δεν επηρεάζομαι από κανένα. Ακούω τη γνώμη μόνο δύο πολύ δικών μου ανθρώπων και ως εκεί. 

Ποιο ήταν το τελευταίο βιβλίο που διάβασες και γιατί το επέλεξες;

Αυτό το διάστημα διαβάζω πολύ, είναι ένα διάλειμμα λίγο πριν ξεκινήσω το επόμενο βιβλίο. Για Πέμπτη φορά και όχι πρώτη διάβασα ξανά την «Ασκητική» του Καζαντζάκη. Είναι μια πάλη ανάμεσα στην γνώση, την κατανόηση και την εφαρμογή. Θεωρώ ότι είναι ένα βιβλίο που απαιτείται η ανάγνωσή του από όλους μας. Αν δεν έχει κάποιος περάσει ώρες με την Ασκητική, δηλαδή με τον εαυτό του κατά μία έννοια, είναι σαν να θέλει να σχηματίσει κύκλους και να μην έχει διαβήτη.

Αλέκα σε ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο που αφιέρωσες να απαντήσεις στις ερωτήσεις μου και να πραγματοποιήσουμε αυτή την συνέντευξη στο greekaffair.gr

Εγώ ευχαριστώ θερμά Κυριάκο για την υπέροχη ευκαιρία που μου έδωσες, να μιλήσω για το νέο βιβλίο μου και για κοινωνικά ζητήματα που τόσο εύστοχα μου έθεσες με τις ερωτήσεις σου. 

 

Για Δυο Σμαράγδια: Το νέο βιβλίο της Αλέκας Ζωγράφου μόλις κυκλοφόρησε από την Χάρτινη Πόλη

 

 

What’s your Reaction?
+1
0
+1
0
+1
0
+1
0
+1
0
+1
0
+1
0
Κοινοποιείστε το άρθρο