Κοινοποιείστε το άρθρο

Καταραμένε Φλεβάρη… μας στοίχειωσες

 

Καταραμένε Φλεβάρη. Θυμάστε; Οι φωνές στο γήπεδο. Η χαρά στα γκολ. Ο ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ έδινε μια παράσταση και ο κόσμος παραληρούσε. Τα δάκρυα ενός δεκάχρονου παιδιού ήταν δάκρυα χαράς… Αλλά μετά…

Καταραμένε Φλεβάρη. Όποιος δεν έχει ανέβει εκείνα τα σκαλιά της Θύρας 7, όποιος δεν έχει στρίψει στην κορυφή τους να αντικρύσει ξαφνικά το χορτάρι και την ερυθρόλευκη θάλασσα στις κερκίδες δεν μπορεί να καταλάβει…

Η μοίρα επέλεξε να γράψει σε αυτά τα σκαλιά της παιδικής μας χαράς και της εφηβικής μας τρέλας και αντίστασης, την πιο μεγάλη τραγωδία…

Καταραμένε Φλεβάρη, πως έκανες τη χαρά πόνο. Πως άλλαξες τα δάκρυα. Πως πήρες για πάντα από εμάς αυτή την ημέρα.

Και κάθε που θα έρχεσαι, καταραμένε Φλεβάρη, θα βρίσκω μια γωνιά στο Καραϊσκάκη, δίπλα στα αδέρφια μου και θα φωνάζω δυνατά «Αδέρφια Ζείτε Εσείς Μας Οδηγείτε», για όσους χάθηκαν νωρίς, για όσους παντοτινά θα μας λείπουν…».

What’s your Reaction?
+1
0
+1
0
+1
0
+1
0
+1
0
+1
0
+1
0
Κοινοποιείστε το άρθρο