Κοινοποιείστε το άρθρο

Πατήρ Ανδρέας Κονάνος: Στον γάμο σου να δίνεις στον άλλο ελευθερία. Μα και να νιώθεις ελευθερία!

Στον γάμο σου να δίνεις στον άλλο ελευθερία. Μα και να νιώθεις ελευθερία. Δεν παντρεύτηκες για να πνιγείς ούτε για να νιώθεις μόνιμη καταπίεση. Ούτε για να χάσεις την ελευθερία σου.

Σίγουρα όταν παντρεύεσαι δεν μπορείς να είσαι το ελεύθερο πουλί που ήσουν στα χρόνια τα ανέμελα. Αλλάζεις. Δεσμεύεσαι έχεις υποχρεώσεις παντρεύτηκες. Αλλάζει η ζωή σου τώρα.

 

Ο σύζυγος μιας κυρίας πέθανε και στην κηδεία του έλεγε τα καλύτερα! Ελεγε, έλεγε, του έπλεκε εγκώμια, τον είχε ανεβάσει στα ουράνια με θρήνους και ποιήματα. «Παλικάρι μου, λεβέντη μου, κυπαρίσσι μου…» Και τη σκούντησε μια φίλη και της είπε: «Φτάνει, φτάνει, το παράκανες! Οσο ζούσε, τον είχες τρελάνει. Τώρα τα θυμήθηκες όλα;… Γιατί δεν τα έλεγες όλα αυτά τα ωραία όταν ζούσε, ώστε να του δώσεις αξία του ανθρώπου τότε που το είχε ανάγκη; Γιατί δεν τον έλεγες και τότε “παλικάρι μου”;».

 

Ίσως γελάς. Μα το θέμα είναι σοβαρό και κρύβει μεγάλες αλήθειες για τις ανθρώπινες σχέσεις. Λοιπόν, στην οικογένεια ζητά κανείς να νιώσει ασφάλεια και αξία. Αυτά είπαμε έως τώρα. Στον γάμο σου να δίνεις στον άλλο ελευθερία. Μα και να νιώθεις ελευθερία. Δεν παντρεύτηκες για να πνιγείς ούτε για να νιώθεις μόνιμη καταπίεση. Ούτε για να χάσεις την ελευθερία σου. Σίγουρα όταν παντρεύεσαι δεν μπορείς να είσαι το ελεύθερο πουλί όπως ήσουν στα χρόνια τα ανέμελα. Αλλάζεις (δεσμεύεσαι). Έχεις υποχρεώσεις πήρες την απόφαση να Παντρευτείς . Αλλάζει η ζωή σου τώρα. Σύμφωνοι. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι η ελευθερία πλέον γίνεται παρελθόν για τα πάντα.

Είναι σημαντικό να νιώθεις την ελευθερία της έκφρασης, να λες αυτό που θες! Να εκφράζεσαι, να λες την άποψή σου. Είναι μερικά σπίτια που η ελευθερία απουσιάζει παντελώς. Υπαρχουν  γυναίκες που δεν τολμούν να μιλήσουν. Είναι κάτι άντρες που δεν σηκώνουν κουβέντα. «Είπα και ελάλησα». Μου το λένε τα παιδιά στο σχολείο: «Ο πατέρας μου, άμα πει κάτι, δεν χωράει συζήτηση. Κι άμα τον ρωτήσουμε: “Γιατί, μπαμπά;”, η απάντηση είναι πολύ δημοκρατική: “Γιατί έτσι”». Θέλουν οι γυναίκες να εκφραστούν, μα δεν τολμούν. Φοβούνται τον άντρα τους, την αυστηρότητά του.

Βέβαια το ίδιο σκηνικό θα δούμε ποια στις μέρες μας και στο αντίπαλο στρατόπεδο των γυναικών όπου φέρονται το ίδιο ακριβώς στους άντρες . Απέξω, διαφορετικές: Όλο ευγένεια καλοσύνη και γλύκα. Στο σπίτι όμως παντόφλα , αυστηρότητα  καταπίεση ποδιά .

Είναι μεγάλο πράγμα να αναπνέεις ελεύθερα και να νιώθεις ο εαυτός σου. Να μπορείς να ανοίγεσαι, να εκφράζεσαι. Να μπορείς να πεις την άποψή σου και να νιώθεις ότι σε υπολογίζει ο άλλος. Να κάνεις αυτό που σου αρέσει. Να δεις την ταινία που θες, να βάλεις το κανάλι που προτιμάς. Ο ένας θέλει αθλητικά, ο άλλος σίριαλ, ο άλλος ντοκιμαντέρ. Δεν είσαι μόνο εσύ στο σπίτι. Πιάνεις το τηλεκοντρόλ και ρυθμίζεις τα πάντα όλη νύχτα με βάση τα δικά σου μόνο γούστα. Οχι μόνο ο ένας τι θέλει.  Να μπορεί να βγει να πιει ένα καφέ ένα  ποτό  με τον αδερφό του με του κολλητούς . Αλήθεια σε αυτό τον κόσμο θα μάθουμε να ισορροπούμε πότε τις ανάγκες μας που έχουμε ως άνθρωποι ;.
Και τα πιο πάνω ισχύουν και για τα δυο στρατόπεδα άντρες και γυναίκες .

Εαν  υπολογίσετε έστω και λίγο τα θέλω του συντρόφου σας η και το αντίστροφο ο άντρας να σεβαστή τα θέλω μιας γυναίκας η και ακόμα και του παιδιού σας πάντα μέσα σε λογικά πλαίσια μιλάμε για όλους . Τότε θα σταματήσει η εσωτερική καταπίεση του ζευγαριού  και όλοι θα είναι ικανοποιημένοι και ευχαριστημένοι. Γιατί όταν υπάρχει καταπίεση πάρα πολύ τότε τα αποτελέσματα καταλήγουν κάπως έτσι : Να αρρωσταίνουν  να παρουσιάζονται από το πουθενά πονοκέφαλοι αδικαιολόγητοι, κάτι ημικρανίες χωρίς λόγο. Έτσι αρχίζουν τα πρώτα σημάδια. Κάτι αϋπνίες χωρίς λόγο.

Πίεση, πίεση, πίεση, στο τέλος κλατάρεις. Ο άλλος σε πιέζει και δεν σε αφήνει να βγάλεις αυτό που αισθάνεσαι. Κρατάς τα πάντα μέσα σου, όλα τα καταπίνεις. Δεν μιλάς, δεν αντιδράς, μαζεύεις, μαζεύεις. Αυτό δεν μπορεί να κρατήσει ώσπου να πεθάνεις. Κάπου θα ξεσπάσει. Και στο τέλος σκας. Συζήτα λίγο για όλα αυτά με τον άνθρωπό σου. Ασε τον άλλο να πει τη γνώμη του. Ακου λίγο τον άλλο. Σεβάσου τον. Θα τον αρρωστήσεις έτσι που τον καταπιέζεις και θα λυπηθείς τελικά.

 

Από το βιβλίο του π. Ανδρέα Κονάνου «Ολα του γάμου δύσκολα…» των εκδόσεων Αθως

What’s your Reaction?
+1
0
+1
0
+1
0
+1
0
+1
0
+1
0
+1
0
Κοινοποιείστε το άρθρο