Συνέντευξη με τη συγγραφέα Ελένη Ανδρεάδη: Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε πως δεν μπορούμε να ζούμε υγιείς σε έναν άρρωστο πλανήτη

 

κ. Ελένη Ανδρεάδη καταρχάς θα ήθελα να σας καλωσορίσω στο greekaffair 

Σας ευχαριστώ θερμά για την φιλοξενία!

 

Θα ήθελα να πιάσουμε λίγο το νήμα της ζωή σας από την αρχή και να μας πείτε πού γεννηθήκατε και πού ζήσατε τα πρώτα σας παιδικά και εφηβικά χρόνια; Τι εικόνες έχετε να θυμάστε από την παιδική σας ηλικία ;

 

Γεννήθηκα στην Αγγλία, αλλά επέστρεψα πολύ μικρή στη Θεσσαλονίκη. Εκεί δημιούργησα τις πρώτες μου παιδικές και εφηβικές αναμνήσεις. Ζούσαμε έξω από το κέντρο, στην εξοχή, με άπλετο πράσινο τριγύρω. Κάναμε εξορμήσεις με τους φίλους της γειτονιάς – λέγαμε «πάμε εξερεύνηση» – και περπατούσαμε μέσα στο δάσος, ανακαλύπτοντας νέα μέρη, για ώρες. Ατελείωτες βόλτες με τα ποδήλατα. Μια ανεμελιά που πλέον έχει χαθεί δυστυχώς.

 

Είχατε την ευλογιά να ταξιδέψτε και να δουλέψετε σε πολλές χώρες, όπως στην Αγγλία, στη Γερμανία και στην Αμερική, όπου ειδικευτήκατε στην Περιβαλλοντική Πολιτική και ΜΜΕ στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ. Μιλήστε μας λίγο για αυτά τα χρόνια. Ποια ήταν τα οφέλη και οι εμπειρίες  που αποκομίσατε εκείνο το διάστημα;

 

Στάθηκα τυχερή που μπόρεσα να ζήσω σε πολλές χώρες, να πειραματιστώ με διαφορετικές δουλειές και να εξερευνήσω πολλά ενδιαφέροντα. Αυτό με έχει βοηθήσει πολύ ως συγγραφέα, αλλά και ως άνθρωπο. Η Αμερική για εμένα ήταν σημαντικός σταθμός. Το πιο ανεκτίμητο μάθημα που αποκόμισα είναι πως πρέπει να τολμήσεις να ονειρευτείς, και ότι οι μεγαλύτερες ιδέες ξεκίνησαν με μικρά βήματα. Πήρα εκεί και ένα μάθημα συγγραφής που οδήγησε στη συγγραφή του πρώτου μου μυθιστορήματος. 

Είστε μια γυναίκα δυναμική, όμορφη, καλλιεργημένη, με σπουδές στα μεγαλύτερα πανεπιστήμια του κόσμου. Τι ήταν αυτό που σας οδήγησε να αποτυπώνετε σε μια κόλλα χαρτί τις σκέψεις και τις ανησυχίες της για το περιβάλλον και το μέλλον της γης; 

 

Μου άρεσε πολύ το γράψιμο από παιδί. Παράλληλα υπήρχε αυτή η ανησυχία για την έλλειψη αρμονίας με την φύση, η διαπίστωση ότι δεν πάμε καλά ως ανθρωπότητα από την εφηβεία μου. Κάποια στιγμή συνειδητοποίησα πως μπορώ να ασχοληθώ επαγγελματικά με την περιβαλλοντική διαχείριση και πολιτική. Ακολούθησε η διαπίστωση πως θα με έκανε πολύ χαρούμενη εάν θα μπορούσα να συνδυάσω την αγάπη για το γράψιμο με το περιβαλλοντικό αντικείμενό μου. 

 

Γιατί επιλέξατε να γράψετε ένα παιδικό παραμύθι και να  μετατρέψετε τους μικρούς μας φίλους σε μικρούς πράκτορες για  να σώσουν τον πλανήτη και όχι κάποιο  διήγημα ή μυθιστόρημα με σχετικό θέμα; 

 

Έχω γράψει και ένα εφηβικό, αμιγώς λογοτεχνικό μυθιστόρημα για την κλιματική κρίση, το Τζάστιν Γκρέι και οι Φύλακες της Γης. Οι Πράκτορες του Πλανήτη όμως ξεκίνησαν ως μη κερδοσκοπική οργάνωση που ίδρυσα το 2009, ομώνυμη της σειράς των βιβλίων που έχω γράψει. Με μια ομάδα περιβαλλοντολόγων, εκπαιδευτικών και εμψυχωτών, ξεκινήσαμε να υλοποιούμε βιωματικά περιβαλλοντικά εκπαιδευτικά προγράμματα σε σχολεία. Η έμπνευση ήταν ο μικρός αδερφός μου, που όταν σκέφτηκα την ιδέα ήταν ακόμη στο δημοτικό. Ήθελα να βρω έναν παιγνιώδη τρόπο να ενδιαφερθούν τα παιδιά για αυτό το θέμα, που ίσως μέχρι τότε τους φαινόταν βαρετό.  Έτσι σκέφτηκα να υιοθετούν τα παιδιά τον ρόλο του μυστικού πράκτορα για να σώσουν τον κόσμο μέσω άκρως απόρρητων αποστολών που λαμβάνουν από την μυστική υπηρεσία της Περιβαλλοντοπόλ. Μετά ακολούθησαν τα βιβλία. 

 

Συνήθως ποια είναι η πηγή έμπνευσης κάθε φορά που γράφετε μια καινούργια ιστορία για τους «Πράκτορες του πλανήτη»;

 

Ξεκινώ από την θεματική. Το τελευταίο βιβλίο έχει να κάνει με την πλαστική ρύπανση. Μετά προσπαθώ να λύσω μια σπαζοκεφαλιά: βάζω τους ήρωες στις πιο δύσκολες καταστάσεις που μπορώ να σκεφτώ. Ελπίζω πως ο τρόπος που τους βγάζω από εκεί, που στην αρχή της διαδικασίας αυτής είναι μυστήριο και για εμένα, να είναι ικανοποιητικός για τον αναγνώστη. Με κάθε βιβλίο θέλω να δοκιμάσω κάτι νέο, κάτι πιο καινοτόμο. Αλλιώς δεν θα έγραφα άλλο βιβλίο στη σειρά. Ποτέ δεν ξέρω να απαντήσω εάν θα είναι το τελευταίο της σειράς. Αν δεν έχω κάτι νέο να πω, δεν θα γράψω άλλο.

κ. Ελένη Ανδρεάδη με ποιον τρόπο θα μπορούσαν να ενθαρρύνουν και να γίνουν παράδειγμα προς μίμηση οι  μικροί μας φίλοι στους μεγάλους  ώστε να αναπτύξουν περιβαλλοντική συνείδηση σε μια πολύ δύσκολη εποχή όπου κυριαρχεί ο φόβος και όλοι μιλούν για την πανδημία του κορωνοϊού;

 

Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε πως δεν μπορούμε να ζούμε υγιείς σε έναν άρρωστο πλανήτη. Τα θέματα αυτά είναι αλληλένδετα. Η κλιματική κρίση προβλέπεται πως θα μας φέρει πολλές ξεχασμένες και νέες ασθένειες, όπως είδαμε και με τον ιό ζίκα, ένα ιό που υπάρχει εδώ και δεκαετίες σε μια περιορισμένη γεωγραφική επικράτεια, αλλά εξαπλώθηκε ευρύτερα λόγω της αλλαγής του κλίματος. Ο κορωνοϊός ήρθε από ζώα, όπως και 60% των γνωστών ιών. Όσο η φύση πιέζεται, όσο καταστρέφουμε την άγρια φύση και ερχόμαστε πιο κοντά με άγρια ζώα που δεν θα έπρεπε, όσο τα φέρνουμε σε συνθήκες στρες κοντά μας που αυξάνουν το αποβαλλόμενο ιικό τους φορτίο, τόσο θα έχουμε περισσότερους ιούς άγνωστους και καινούργιους. Οπότε, θα έλεγα, πως οι μικροί πρέπει να θυμίζουν στους μεγάλους, ότι πρέπει να νοιαζόμαστε για τον πλανήτη, ακριβώς επειδή δεν θέλουμε να περάσουμε πάλι τέτοιες εμπειρίες ή και χειρότερες. Τα παιδιά επηρεάζουν σημαντικά τους γονείς τους σε αυτά τα θέματα. Δεν θα έπρεπε να πέφτει το βάρος σε αυτά όμως. Οι γονείς θα έπρεπε να είναι οι πιο φανατικοί οικολόγοι. Μας ανησυχεί που θα πάνε τα παιδιά μας να σπουδάσουν, και όχι εάν θα κινδυνεύει η ζωή και η υγεία τους από πανδημίες, φωτιές και πλημμύρες, πλαστική ρύπανση και τόσα άλλα που ήδη σήμερα μας απειλούν και προμηνύουν ένα δυσοίωνο μέλλον για τα παιδιά μας. 

 

Ποια είναι η ευθύνη του συγγραφέα όταν γράφει ένα παιδικό βιβλίο;

 

Να γράφει με αυθεντικότητα και σεβασμό στον μικρό αναγνώστη. Είναι τιμή η εμπιστοσύνη που σου δείχνει ένα παιδί παίρνοντας στα χέρια του το βιβλίο σου. Νομίζω με γνώμονα την αυθεντικότητα και τον σεβασμό, δεν θα τον/την προδώσεις.

 

κ. Ελένη Ανδρεάδη σας ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο που διαθέσατε για να πραγματοποιήσουμε αυτήν την όμορφη συνέντευξη.

Και εγώ σας Ευχαριστώ για την φιλοξενία σας!