ΕΙΔΗΣΕΙΣ, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ, ΤΑΞΙΔΙΑ, ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ
Συνεντεύξεις

Συνέντευξη: Η Σαλίνα Γαβαλά μίλησε στο greekaffair για τη μουσικοθεατρική παράσταση «Πάρτυ γενεθλίων»

Η Σαλίνα Γαβαλά επιστρέφει στο Μέγαρο Μουσικής και με αφορμή τη μουσικοθεατρική παράσταση «Πάρτυ γενεθλίων» μιλάει στο greekaffair

Μας λέει ότι η ίδια είναι  πολύ ανεξάρτητο πνεύμα κι αυτό είναι δύσκολο . Οι καιροί απαιτούν αλλά πράγματα .Και εγώ είμαι καλλιτέχνης μάλλον παλιάς κοπής….

 

Πώς θα περιέγραφες το μουσικό θεατρικό σου «πορτρέτο» σε κάποιον που
δεν σε γνωρίζει;

Υπάρχει κόσμος που με γνωρίζει ως  ηθοποιό αφού έτσι  ξεκίνησα  , με σπουδές στο Κρατικό θέατρο βορείου Ελλάδος και στο Εθνικό και Καποδιστριακό πανεπιστήμιο Αθηνών στο τμήμα θεατρικών σπουδών  . Άλλοι που με γνωρίζουν ως τραγουδίστρια από την προσωπική μου  δισκογραφία  και τραγούδια όπως ο « άνθρωπος» , « οι γενναίοι» οι «μάγισσες» ή από τις συνεργασίες  και τα ντουέτα μου με σημαντικούς τραγουδιστές  και κάποιοι  άλλοι με γνωρίζουν είτε από την «όμορφη πόλη»
είτε από τις δικές μου  μουσικοθεατρικές παραστάσεις που γράφω και παρουσιάζω τα τελευταία  χρόνια  Έχω πολλά καλλιτεχνικά πρόσωπα . Όποτε θα με περιέγραφα με μια λέξη Πολυδιάστατη.

Σαλίνα ανήκεις στους καλλιτέχνες που βαδίζουν «αθόρυβα» και ανεβαίνουν
βήμα βήμα τη σκάλα της επιτυχίας. Είσαι αυτό που ονομάζουμε χαμηλού
προφίλ; Και εάν ναι πόσο εύκολο είναι αυτό για έναν καλλιτέχνη στη σημερινή εποχή που η μουσική βιομηχανία έχει ένα συγκεκριμένο μοτίβο «προώθησης» των καλλιτεχνών;

Στη ζωή μου είμαι χαμηλών τόνων η αλήθεια  Και το παιχνίδι της δημοσιότητας με κάνει να αισθάνομαι άβολα γι’ αυτό και είμαι ίσως αυτό που λες , διακριτική παρουσία . Το γεγονός επίσης  ότι κινούμαι παράλληλα σε δυο τρεις χώρους καλλιτεχνικά ,με αναγκάζει να διανύσω την απόσταση κάνοντας
μεγαλύτερη διαδρομή . Αν καταπιανόμουνα με ενα πράγμα τότε θα ήταν μια ξεκάθαρη διαδρομή . Εγώ όμως ταξιδεύω αλλάζοντας οχήματα . Και πολλές φορές το ταξίδι είναι αυτό που με μαγεύει , περισσότερο κι από τον προορισμό. Κάθε σκαλί όπως λες είναι μια νέα εμπειρία για εμένα . Δεν θα
μπορούσε να γίνει αλλιώς . Είμαι πολλά πράγματα . Είμαι ηθοποιός , είμαι τραγουδοποιός , είμαι θεατρολόγος , γράφω  κείμενα , ποιήματα . Και αυτό κάνει πολύ δύσκολο το να μπω σε καλούπια ή ακόμα και να αφεθώ σε ένα συγκεκριμένο τρόπο προώθησης μιας εταιρείας . Είμαι πολύ ανεξάρτητο πνεύμα κι αυτό είναι δύσκολο . Οι καιροί απαιτούν αλλά πράγματα .Και εγώ είμαι καλλιτέχνης μάλλον παλιάς κοπής….

Η Σαλίνα είναι ένας καλλιτέχνης που εκφράζει τα βαθιά της συναισθήματα  και
τα προσωπικά της βιώματα  μέσα στις δουλείες της;

Οι παραστάσεις , τα κείμενα , οι στίχοι μου είναι κομμάτια της ψυχής και της αλήθειας μου Προσπαθώ μέσα απ’ αυτά να ψυχοθεραπευτώ! Να κλείσω παλιούς λογαριασμούς . Να δω τη ζωή με άλλο βλέμμα Και είναι μια διαδικασία δύσκολη αλλά λυτρωτική στο τέλος και για εμένα αλλά και για το κοινό.

Ως καλλιτέχνης σου αρέσει να δοκιμάζεις και να πειραματίζεσαι με διαφορετικά πράγματα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, η νέα σου πρωτότυπη μουσικοχορευτική παράσταση  «πάρτυ γενεθλίων». Σαλίνα θα ήθελα να μας πεις  πώς γεννήθηκε  η ιδέα για το  «Πάρτυ γενεθλίων» και τι ακριβώς θα δει ο θεατής επί σκηνής.

Είναι ένα έργο που αποκαλώ sequel αφού έπεται της παράστασης « όνειρα γλυκά» όπου η ηρωίδα συνομιλούσε με το μελλοντικό εαυτό  της  Στο  «πάρτυ γενεθλίων» που γεννήθηκε στην εποχή του εγκλεισμού από μια  ανάγκη μου να παραμείνω δημιουργική και να νιώσω ελεύθερη ,  η  ηρωίδα  είναι κι αυτή εγκλωβισμένη μέσα στο σπίτι την ημέρα την γενεθλίων της , εγκλωβισμένη όμως και σε στο παρελθόν και τις παλιές πληγές  της Αποφασίζει  λοιπόν την ημέρα των γενεθλίων της που είναι έτσι κι
αλλιώς μέρα απολογισμού , να αναμετρηθεί με το χρόνο αλλά και με ανθρώπους με τους οποίους έχει ανοιχτούς λογαριασμούς και να ξαναγράψει την ιστορία της με τον πατέρα , τον πρώην , τον παιδικό εαυτό της για να ελευθερωθεί ! Να ξαναγεννηθεί !  Είναι μια μουσική θεατρική παράσταση με δυο μουσικούς που με συνοδεύουν ζωντανά αλλά και την τεχνολογία που δίνει την αίσθηση ότι επι σκηνής
εμφανίζονται και ο Φιλιππος Σοφιανός  , ο Γιώργος  Καραδήμος  , ο Θανάσης  Χειμωνάς και η μικρή Ειρήνη Πολυμίλη. Τα ολογράμματα δίνουν την αίσθηση ότι  οι επισκέπτες είναι εκεί  ενώ στην πραγματικότητα δεν είναι  . Είναι ακριβώς σαν τις σκέψεις μας  , τις αναμνήσεις μας

Η συνεργασία σου με τον Φίλιππο Σοφιανό, πώς ξεκινάει για να καταλήξουμε
σήμερα εδώ στο Μέγαρο Μουσικής;

Τον Φίλιππο τον γνωρίζω και τον θαυμάζω από παλιά . Είχαμε γνωριστεί στην Κύπρο και υπήρχε ένα απωθημένο  και μια συνεργασία που εκκρεμούσε μέσα στα χρόνια  . Και με αφορμή αυτό το έργο και την παράσταση βρεθήκαμε ξανά και ήταν μια υπέροχη συνεργασία . Εύκολη και τόσο δημιουργική το αποτέλεσμα  της οποίας μας δικαιώνει και μας κάνει περήφανους.

Γιατί επέλεξες να ανεβάσεις την παράσταση σου εδώ  στη Μουσική Βιβλιοθήκη «Λίλιαν Βουδούρη» στο Μέγαρο Μουσικής και όχι σε κάποιον άλλο χώρο;

Ξεκινήσαμε την παράσταση στο Άλσος πριν από το Πάσχα . Και ήταν τόσο ζέστη η  αποδοχή που θέλαμε να το ανεβάσουμε πάλι. Η βιβλιοθήκη του μεγάρου είναι ιδανικός χώρος για πολλούς λόγους τεχνικούς και πρακτικούς αλλά είναι και μεγάλη χαρά μου να επιστρέφω στο Μέγαρο μουσικής μετά την
«όμορφη πόλη»  που ήταν ομολογουμένως μια υπερπαραγωγή sold out για μεγάλο διάστημα . Είμαι στο Μέγαρο ξανά  σε κάτι όμως τόσο διαφορετικό , τόσο εσωτερικό  και προσωπικό αλλά ταυτόχρονα τόσο πανανθρώπινο και οικείο . Είναι συγκινητικό να σκέφτομαι αυτή τη διαδρομή που με έφερε και
πάλι εδώ.

Τι θέλεις να παίρνει ο κόσμος μαζί του, φεύγοντας από τις  παραστάσεις σου
γενικώς αλλά και συγκεκριμένα από το «Πάρτυ Γενεθλίων»;

Δεν είχα σκεφτεί τι θέλω να πάρει ο κόσμος . Σκέφτηκα τι με αγγίζει εμένα , τι με συγκινεί , τι με θεραπεύει , τι με λυτρώνει . Καταθέτω την αλήθεια μου . Τις σκέψεις μου . Και ακούω ότι αυτή η παράσταση λειτουργεί και για τον κόσμο ψυχαναλυτικά. Ότι έρχονται σε επαφή με το παιδί μέσα τους. .Ότι την κουβαλάνε στη σκέψη τους για μέρες . Αυτό ήθελα !  Αυτό είναι το καλύτερο δώρο
Έχω διαβάσει τόσα πολλά βιβλία αυτοβελτίωσης που νιώθω πια ότι τα κάνω πράξη με τις παραστάσεις και τα κείμενα μου  . Και επιδιώκω μέσα από αυτά να γίνουμε η καλύτερη εκδοχή μας.

Τι επόμενες ημέρες, εάν δεν κάνω λάθος, οι πληροφορίες μου λένε ότι κυκλοφορεί και το νέο σου τραγούδι  με τίτλο «Επόμενο μου δάκρυ». Ένα τραγούδι που παρουσίασες για πρώτη φορά σε αυτή εδώ την παράσταση, σε μουσική Γιώργου Καραδήμου και στίχους Σταύρου Σταύρου. Πες μας κάποια πράγματα για το νέο αυτό  τραγούδι;

Είναι ένα τραγούδι που μιλάει για όσα δάκρυα αφήνουμε πίσω,  έτοιμοι πια να συναντήσουμε το επόμενο δάκρυ ,της χαράς . Γιατί όταν συμφιλιωνόμαστε  με το παρελθόν και συγχωρούμε , αφήνουμε χώρο να έρθουν καλύτερα πράγματα στη ζωή μας

Η νέα γενιά αγαπάει και αγκαλιάζει τις  μουσικοχορευτικές σου  παραστάσεις και έρχεται να τις παρακολουθήσει. Ποιο είναι το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό αυτών των παραστάσεων που κερδίζει τους νέους, που αντικειμενικά θεωρώ είναι και ένα δύσκολο θεωρητικά κοινό για να το προσεγγίσεις;

Είναι μια νέα πρόταση . Είναι κάτι που δεν χωράει σε κατηγορίες . Δεν είναι θέατρο , δεν είναι μουσική παράσταση, δεν είναι μιούζικαλ .Είναι αχαρτογράφητα νερά και αυτό μαζί με  το γεγονός ότι λειτουργεί
σαν  ψυχοθεραπεία, που είναι κάτι που έχουμε ανάγκη  αυτές τις δύσκολες εποχές ,νομίζω ότι κινεί το ενδιαφέρον τους.

Είσαι άνθρωπος που θα πληρώσει τα λάθη του και τις λάθος επιλογές;

Δεν είναι κάτι που γίνεται συνειδητά, απλά οι επιλογές μας καθορίζουν τη ζωή μας. Και έτσι πληρώνεις αυτό το τίμημα. Αν ρωτάς όμως αν είμαι ενοχική και αυτό τιμωρούμαι  για τα λάθη τότε αυτή η παράσταση είναι η απάντηση μου. Προσπαθώ να ξαναγράψω τα λάθη . Να τα διορθώσω  όπως λέει και μια χαβανέζικη προσευχή το Hoʻoponopono.   Να βρω το παιδί μέσα μου , που ξέρει να αγαπά, να συγχωρεί και να ζει  το παρόν χωρίς να κουβαλάει ότι μας πληγώνει στο παρελθόν και ότι μας φοβίζει
στο μέλλον.

 

Είσαι άνθρωπος με ανασφάλειες και εάν ναι τι είδους;

Σαν καλλιτέχνης έχω ανασφάλειες σε σχέση με την τέχνη και το κομμάτι  της δημιουργίας . Ως άνθρωπος  έχω ανασφάλεια  στις προσωπικές μου σχέσεις. Αλλά τις λύνω κι αυτές στη σκηνή . Περισσότερες ανασφάλειες έχω όταν τραγουδάω . Λιγότερες  όταν παίζω θέατρο . Και έτσι συνδυάζοντας και τα δυο τραγούδι και υποκριτική αλλά και την συγγραφή , τότε τις ανασφάλειες
μου τις κάνω δύναμη .

 

Όταν ξεκίνησες την καλλιτεχνική σου διαδρομή είχες συγκεκριμένους στόχους;
Έχεις πετύχει κάποιους από αυτούς; Υπάρχουν συνεργασίες που ονειρεύεσαι;

Έχω κάνει πάρα πολλά πράγματα για τα οποία νιώθω περήφανη . Είμαι περήφανη κυρίως  για όσα έχουν να κάνουν με το πνεύμα , με την συγγραφή , με την ποίηση. Αλλά και για όσα κάνω και νιώθω ότι προσφέρουν κάτι στον κόσμο, αυτά που βάζουν ένα λιθαράκι για να γίνει  καλύτερος ! Αυτά  νιώθω
ότι τελικά μετράνε. Όλα τα αλλά , οι συνεργασίες , οι προσωπικοί στόχοι  είναι μεν στο παιχνίδι αλλά  εγώ κυρίως ψάχνω  μέσα από την τέχνη τρόπους να είμαι ευτυχισμένη και να νιώθω ήρεμη . Να τρέφω την ψυχή μου Αυτό είναι το ζητούμενο μου, κι αν καταφέρω να κάνω ευτυχισμένους και τους γύρω μου τότε ακόμα καλύτερα .

Ποιοι καλλιτέχνες από τον χώρο του θέατρο αλλά και της μουσικής  σε έχουν
επηρεάσει; Και με ποιους μελλοντικά θα ήθελες να δημιουργήσεις μια
 συνεργασία μαζί τους;

Έχω κάνει πολλές συνεργασίες. Κάθε μια με πήγε ένα βήμα πιο κοντά στο να βρω το δρόμο μου και να
πατήσω στα πόδια μου . Δεν ονειρεύομαι κάποια συνεργασία, δεν έχω κάτι απωθημένο . Καλοδεχούμενα όλα . Υγιείς συνεργασίες να είναι μόνο με ανθρώπους που μοιράζονται την ίδια στάση ζωής . Αυτό θα ήθελα . Όσο για τις επιρροές είναι τόσες πολλές και τόσο ετερόκλητες . Έχω επηρεαστεί όχι
μόνο από τραγουδιστές και από ηθοποιούς αλλά κι από ποιητές , ποιήματα , ρόλους και συγγραφείς   Αλλά και από χώρες διαφορετικές που έχω ζήσει  και διαφορετικούς πολιτισμούς  . Όλα αυτά με εμπνέουν , μου δίνουν έναυσμα να δημιουργώ . Και όλα αυτά πάντρεψα σ’αυτή μου  την παράσταση.

Τι πιστεύεις μπορεί να θεμελιώσει και να κάνει ένα τραγούδι ανθεκτικό στο
πέρασμα του χρόνου;

Δυστυχώς ζούμε σε εποχές που  στερούνται αυτής της δυνατότητας . Έχουν όλα στηθεί με τέτοιο τρόπο ώστε να μην μένει τίποτα . Αυτό ξεκινάει από την παιδεία, από το σχολείο . Όταν δεν διδάσκεσαι συνθέτες σαν τον Θεοδωράκη και τον Χατζηδάκι, που η νέα γενιά φοβάμαι ότι δεν τους έχει ούτε καν
ακουστά . Τότε δεν αναπτύσσεις σωστά κριτήρια . Όταν τα ραδιόφωνα έχουν χάσει τη δύναμη τους . Όταν  η τεχνολογία έχει κάνει τη μουσική τόσο φτηνή . Όταν  ζούμε την εποχή της Τραπ , του ευτελούς και βίαιου στίχου , τότε  καλά κάνει ο χρόνος να σβήσει  αυτή την σκοτεινή εποχή μας . Οτιδήποτε λάμπει
μέσα σ αυτό το σκοτάδι  ίσως φωτίσει κάποιους λίγους . Αλλά φοβάμαι δεν θα βρει το δρόμο στην αιωνιότητα.

Υπάρχει κάτι που σε «τρομάζει» ή κάτι που σε αγχώνει στον χώρο του θεάτρου και της μουσικής;

Αυτή η εξέλιξη που σου περιέγραψα, το γεγονός ότι φεύγουν σημαντικοί καλλιτέχνες και μένουν αναντικατάστατοι. Παλιά τα Τραγούδια  του Θεοδωράκη μιλούσαν για σημαντικές έννοιες και
πράγματα . Μπορούσαν να αλλάξουν τον κόσμο προς το καλύτερο . Τώρα σε μια τόσο σκοτεινή και δύσκολη εποχή η νεολαία ακούει κυρίως τραγούδια που μιλάνε για σεξ βία ,όπλα ,ναρκωτικά . Αυτός ο κόσμος που θα ζήσουν οι νέες γενιές  με «τρομάζει».

Σε ποιο βαθμό πιστεύεις ότι χρησιμοποιείς εσύ την τέχνη σου και σε ποιο βαθμό εκείνη;

Δεν μπορώ να το διαχωρίσω . Αφού δεν είναι κάτι που κάνω αλλά κάτι που είμαι . Όποτε φαντάζομαι ότι είναι οι δυο όψεις του ίδιου νομίσματος. Χρησιμοποιώ και χρησιμοποιούμαι είμαι η τέχνη μου και η τέχνη μου είναι εγώ. Όσο την τρέφω με τρέφει όσο την σέβομαι με σέβεται.

Τι θα έλεγες στους νέους γονείς ώστε να προτρέψουν τα παιδιά τους να ασχοληθούν με τη μουσική;

Να προσπαθήσουν να τους καλλιεργήσουν την αγάπη για την τέχνη  της μουσική . Δεν είναι μέσον για αυτοπροβολή χρειάζεται παιδεία, σεβασμός . Και παραφράζοντας τα λόγια του Κουν θα έλεγα ότι «κάνουμε μουσική για την ψυχή μας» ! Ομορφαίνοντας αυτήν , την ψυχή μας ,ομορφαίνουμε τον κόσμο
μας και μόνο τότε υπάρχει ελπίδα να έρθουν καλύτερες ήμερες.

Σαλίνα σχεδιάζεις κάποια πράγματα για το επόμενο διάστημα;

Είμαι ακόμα μέσα στο σύμπαν της παράστασης . Παρόλαυτα γράφω διάφορα
πράγματα για το μέλλον . Δεν είναι ακόμα η ώρα όμως να τα μοιραστώ…
Για την ώρα κάνω κάθε εβδομάδα το πάρτυ γενεθλίων . Παρέα με δυο
υπέροχους μουσικούς και με φιλοξενούμενους ολογράμματα . Και έτσι αυτός ο
Μουσικοθεατρικος μονόλογος μοιάζει με ένα πάρτυ .

 

What’s your Reaction?
+1
0
+1
0
+1
0
+1
0
+1
0
+1
0
+1
0

Related posts

 Συνέντευξη στην Άννα Καμαρινού: “Ο έρωτας με συντονίζει… “

Συνέντευξη Σόλων Τσούνη : Ο δρόμος που διαλέγω για να υποδυθώ έναν ρόλο, είναι ο δύσκολος ( ηχητικό )

H Αλέκα Ζωγράφου παραχώρησε συνέντευξη στο greekaffair: «Το να είναι κανείς Έλληνας, είναι βαριά ευθύνη»