Κοινοποιείστε το άρθρο

Το Γυάλινο μουσικό θέατρο ετοιμάζεται να ανοίξει τις πύλες για το κοινό τον Οκτώβριο ανανεωμένο και με περισσότερο θέατρο !

Το Γυάλινο Μουσικό θέατρο, ο χώρος που για 25 χρόνια, που διανύει, έχει αγαπηθεί ως ο πιο φιλόξενος για το κοινό, ανοίγει την σεζόν 2021-22 τις πόρτες του και σας υποδέχεται με περισσότερο θέατρο !

Πιο συγκεκριμένα το Γυάλινο Μουσικό θέατρο παρουσίασε στους δημοσιογράφους το πλούσιο θεατρικό πρόγραμμα που θα φιλοξενήσει την σεζόν 2021 – 2022

 

Ξεκινώντας από την  κεντρική σκηνή που θα ανεβάσει την περσινή επιτυχία « Συνοικία το όνειρο»

Στην κεντρική σκηνή θα παρακολουθήσετε την περσινή επιτυχία « Συνοικία το όνειρο», σε διασκευή και σκηνοθεσία του Σωτήρη Χατζάκη και μουσική Μίκη Θεοδωράκη, με αξιόλογους κι αγαπημένους ηθοποιούς στους εμβληματικούς ρόλους.

Σχεδόν εξήντα χρόνια μετά το γύρισμα της και τον σάλο που προκάλεσε στην προβολή της, η θρυλική ταινία του Αλέκου Αλεξανδράκη, “Συνοικία το Όνειρο”, παρουσιάζεται για πρώτη φορά στο θέατρο, σε θεατρική διασκευή και σκηνοθεσία του  Σωτήρη Χατζάκη.

 

Το έργο είναι βαθιά ανθρώπινο και ρεαλιστικό και αγκαλιάζει με αγάπη τα τραγικά πρόσωπα που συμμετέχουν.

O ορισμός της κοινότητας, της αλληλεγγύης, της συγχώρεσης, είναι τα στοιχεία που καθορίζουν την πορεία των χαρακτήρων, που άλλοτε με δραματικό και άλλοτε με χιουμοριστικό τρόπο, αγωνίζονται για μια χαραμάδα φως σε μια καλύτερη ζωή, σε ένα καλύτερο μέλλον.

Σκηνοθετικό σημείωμα:

Η Συνοικία το Όνειρο, η θρυλική ταινία του Αλέκου Αλεξανδράκη, αντιπροσώπευσε το κίνημα του νεορεαλισμού στην Ελλάδα, πολεμήθηκε και λογοκρίθηκε βάναυσα. Ιδεολογικά και αισθητικά επικίνδυνη για την τότε εξουσία, έδωσε φωνή και υπόσταση στους φτωχούς και τους καταφρονεμένους, στους αποσυνάγωγους ενός κιτς αστικού ελληνικού ονείρου που αναδυόταν από τις στάχτες του σπαρακτικού, αδελφοκτόνου εμφυλίου. Όπως και στην Βαυαροκρατία, ο έλληνας πολιτικός Χατζατζάρης, έπρεπε να δείξει στα υπερατλαντικά αφεντικά και στους Ευρωπαίους δουλοπάροικους, τα πιστοποιητικά νομιμοφροσύνης και υποταγής του. Μια Ελλάδα των φτωχών και των εξαθλιωμένων ράγιζε την εικόνα, έπρεπε προς τα έξω τα δύστυχα ελληνάκια να δείχνουν υγιή, καλοταϊσμένα, ευτυχισμένα. Μια τέτοια ταινία χάλαγε τη μαγιά, γι’ αυτό και την πετσόκοψαν, έκαψαν ακόμα και τις μήτρες, τις αρχικές κόπιες. Υψώστε τεράστιες διαφημίσεις μπροστά απ’ τις παραγκουπόλεις, κρύψτε τις, έτσι ώστε ο ανέμελος της εθνικής οδού να βλέπει παχιές αγελάδες, κοκκινομάγουλες γυναίκες, ηλίθιους γαμπρούς και πανηλίθιες νύφες, σε κατάσταση πνευματικής ηλίασης με υπερεπάρκεια οικοσυσκευών και κρίσεων πανικού. Τι πιο σύγχρονο και σημερινό. Δείτε τους άστεγους, τους περιθωριακούς, τους οικονομικά ασθενέστερους, τους γκετοποιημένους. Από την Αμερική και την Ασία ως την Ευρώπη και την Αφρική, την Μέση Ανατολή, το ίδιο μίσος στο φτωχό, η ίδια δουλική υπόκλιση στον πλούσιο. Δημοκρατίες υψηλού κινδύνου μας κάνουν μαθήματα ελευθερίας και δικαιοσύνης, παραβιάζοντας κάθε κανόνα ισότητας, ισοπολιτείας και συλλογικής ευημερίας. Νονοί και τραπεζίτες της φούσκας, χορεύουν νικητήρια άσματα πάνω στους τάφους των θεσμών και των νόμων που οι υπάλληλοι πολιτικοί θέσπισαν. Βαθιά ανθρωποκεντρικό το έργο του Αλεξανδράκη, διαπνέεται από νοήματα και αισθήματα αγάπης, αλληλεγγύης, ανθρωπιάς, λεβεντιάς, και πίστης στο όνειρο ενός αλλιώτικου, ελπιδοφόρου μέλλοντος.

 Είναι η πρώτη φορά που επιχειρείται η θεατρική διασκευή του έργου και η παρουσίαση του επι σκηνής. Ο Λειβαδίτης, ο Κοτζιάς και ο Θεοδωράκης, φωτεινά μετέωρα, μας κληροδότησαν ένα μαρτυρολόγιο πεπτωκότων αγγέλων, παραδομένο σε μια ασπρόμαυρη Ελλάδα, σε πέτρινα χρόνια, ανάμεσα στον εμφύλιο, στην δολοφονία του Λαμπράκη και του Πέτρουλα και στη Χούντα του ’67.

Το σενάριο της ταινίας έπρεπε να εμπλουτιστεί, να θεατροποιηθεί, τύποι να γίνουν χαρακτήρες και χαρακτήρες να έχουν δραματουργικό σημείο εκκίνησης μέσα στην παράσταση. Ερεύνησα λοιπόν το συνολικό έργο του Λειβαδίτη και σταχυολόγησα λέξεις, εκφράσεις, καταγγελίες και «πτήσεις» του ποιητή που συνάδουν με το έργο. Επινόησα απ’ το μηδέν το ρόλο του τρελού, γιατί είχε κοπεί – πλην ενός πλάνου- από την κυβέρνηση το 1961, με το επιχείρημα ότι «οι τρελοί στην Ελλάδα βρίσκονται στα ψυχιατρεία και όχι στην κοινωνία». Ο δικός μου τρελός διατρέχει το έργο, υπονοεί, γλεντάει απελπίζεται, ενώνει σκηνές, σηματοδοτεί διαλόγους όπως ακριβώς και ο αρχαίος μώμος-μίμος-αρλεκίνος-κομπέρ, πρόγονος του. Έγραψα τέλος τους μονολόγους του έργου που λειτουργούν σαν άρσεις του ρεαλισμού και βαθαίνουν την ιστορία των ρόλων, δίνοντας στα πρόσωπα θεατρική υπόσταση, συνοχή και εξελικτική ευλυγισία. Το σενάριο λοιπόν της ταινίας, εδάφια ποίησης του Λειβαδίτη και μονόλογοι του διασκευαστή αποτελούν το συγγραφικό υλικό του έργου που θα δείτε. Και φυσικά τα αθάνατα τραγούδια του Μίκη καθώς και άλλα απ’ τα δικά του που με γενναιοδωρία μας παραχώρησε. Στο τέλος ο τρελός θα μιλήσει με την φωνή του υπέροχου Κοσμά Πολίτη από το βιβλίο του «Στου Χατζηφράγκου».

Για την πραγμάτωση αυτού του έργου εργάστηκαν δώδεκα ηθοποιοί, και τρείς μουσικοί. Έπαιξαν τραγούδια, χόρεψαν. Προηγήθηκε της πρόβας ένα επίπονο και αυστηρό εργαστήρι, πάνω στο έργο, στην αισθητική και την εποχή του. Οι δεκαπέντε αυτοί άνθρωποι, εργάστηκαν σκληρά, με διαθεσιμότητα, θάρρος, αντοχή των υλικών και κυρίως με πειθαρχία. Στόχος όλων η υποκριτική να φωτίζεται εκ των έσω από  πνευματικότητα και όχι εύκολο στοχασμό.

 Τον ίδιο δρόμο ακολούθησαν και οι συντελεστές. Σκηνογράφος, ενδυματολόγος, φωτιστής. Με παρουσία στην πρόβα και αγωνιακή αναζήτηση της σωστής ποσόστωσης στην αισθητική και στην φόρμα. Τους ευχαριστώ όλους. Μαζί και τους βοηθούς, τους τεχνικούς, την διοίκηση του Γυάλινου Μουσικού θεάτρου.

Το καράβι χρειάζεται σωστό καπετάνιο αλλά δεν ταξιδεύει χωρίς συλλογική εργασία. Εύχομαι η παράσταση μας να ευχαριστήσει το κοινό. Του το χρωστάμε. Έχουμε περάσει και περνάμε όλοι δύσκολες στιγμές. Το θέατρο οφείλει να εφημερεύει και το κοινό μετουσιώνεται σε εκκλησίασμα όταν η θεατρική πράξη αγγίζει τα όρια της ιεροπραξίας, πάντα όσον αφορά στον άνθρωπο και τα μύρια βάσανα του, άλλα και τις χαρές του και τις νίκες του. 

Σ. Χατζάκης, Οκτώβριος 2020

Τα σκηνικά είναι της Έρσης Δρίνη, τα κοστούμια του Γιάννη Μετζικώφ, οι φωτισμοί του Αντώνη Παναγιωτόπουλου,  οι ενορχηστρώσεις του Ανδρέα Μπουτσικάκη και  οι φωτογραφίες της Αγγελικής Κοκκοβέ.

Ο θίασος αποτελείται από εξαιρετικούς ηθοποιούς: Μάνος Βακούσης, Γιωργής Τσαμπουράκης, Μαρία Φιλίππου, Χαρά- Μάτα Γιαννάτου, Διονύσης Βούλτσος, Δημήτρης Καραμπέτσης, Αγάπη Μανουρά, Γεράσιμος Σοφιανός, Κατερίνα Σπάρταλη, και στον ρόλο του τρελού ο Κώστας Φλωκατούλας.

Σημαντικό ρόλο στην παράσταση, όπως και στην ταινία άλλωστε, έχουν τα αξέχαστα τραγούδια και η μουσική του Μίκη Θεοδωράκη, που ερμηνεύει ζωντανά ο Ζαχαρίας Καρούνης, με την σύμπραξη του Ανδρέα Μπουτσικάκη στο πιάνο και των Κοσμά Κοκόλη και Αλέκου Γλυκιώτη στο μπουζούκι. Συμμετέχει η Σοφία Μιχαηλίδη.

Διεύθυνση και Οργάνωση Παραγωγής: Χρήστος Ξηρογιάννης

Παραγωγή: Γυάλινο Μουσικό Θέατρο

Πρεμιέρα Τετάρτη 20 Οκτωβρίου 2021

Ώρες και μέρες παραστάσεων:

ΤΕΤΑΡΤΗ, ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 21:00

ΠΕΜΠΤΗ, ΣΑΒΒΑΤΟ 18:00

ΚΥΡΙΑΚΗ 20:30

 

Το πλούσιο πρόγραμμα του γυάλινου θεάτρου συνεχίζεται στην κεντρική σκηνή με την επίκαιρη και εμβληματική κωμωδία «Δεν πληρώνω Δεν πληρώνω»

«Δεν πληρώνω Δεν πληρώνω» του Ιταλού νομπελίστα συγγραφέα Ντάριο Φο σε σκηνοθεσία Δημήτρη Μυλωνά.

Με μία επίκαιρη κι εμβληματική κωμωδία θα ανέβει εναλλασσόμενο ρεπερτόριο στην κεντρική σκηνή.

Ένα από τα πιο σημαντικά έργα του παγκόσμιου ρεπερτορίου που παίζεται επί δεκαετίες με μεγάλη επιτυχία στην διεθνή και εγχώρια σκηνή

Η εμβληματική κωμωδία «Δεν πληρώνω – Δεν πληρώνω» (1974) του Ιταλού Ντάριο Φο (1926-2016), έναν από τους σημαντικότερους θεατρικούς συγγραφείς του παγκόσμιας δραματουργίας ο οποίος τιμήθηκε με το Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1997, παρουσιάζεται από τον Οκτώβριο του 2021 στο Γυάλινο Μουσικό Θέατρο.

Ένας θίασος εξαιρετικών πρωταγωνιστών με τους Μπέσυ Μάλφα, Γιώργο Σουξέ, Κατερίνα Τσάβαλου, Τόνυ Δημητρίου, Θοδωρή Ρωμανίδη θα παρουσιάσει με φρέσκια ματιά, κέφι κι άφθονο γέλιο, ένα από τα πιο επιτυχημένα και πολυπαιγμένα έργα του παγκόσμιου ρεπερτορίου υπό τη σκηνοθετική υπογραφή του Δημήτρη Μυλωνά.

Μια ξεκαρδιστική, ευφάνταστη κωμωδία με συνεχείς ανατροπές, έντονα φαρσικά στοιχεία και καυστικό προβληματισμό για την οικονομική ανισότητα, την ανέχεια, την ακρίβεια, την ανεργία, το δικαίωμα του σύγχρονου ανθρώπου στην αξιοπρέπεια η οποία 47 χρόνια μετά το πρώτο της ανέβασμα, παραμένει σπαρταριστά επίκαιρη κι αφάνταστα απολαυστική.

Το σπουδαίο έργο «Δεν πληρώνω – Δεν πληρώνω» παίζεται αδιάκοπα με τεράστια επιτυχία στην Ιταλία και σ’ όλη την Ευρώπη από το 1974 μέχρι και σήμερα.

Λίγα λόγια για το έργο

Μια συνηθισμένη ημέρα, σε μια συνηθισμένη γειτονιά σε ένα συνηθισμένο σούπερ μάρκετ, συνηθισμένες νοικοκυρές εκφράζουν έντονα τη δυσαρέσκειά τους για την υπερβολική αύξηση των τιμών. Ο τραγελαφικός καυγάς με τον διευθυντή του σούπερ μάρκετ τις οδηγεί να αδειάσουν τα ράφια και να πληρώσουν κατά βούληση, με απλά λόγια… να μην πληρώσουν τίποτα!

Με το σύνθημα «Δεν πληρώνω – Δεν πληρώνω», οι δρόμοι του Μιλάνο γεμίζουν «εγκυμονούσες» γυναίκες οι οποίες κρύβουν κάτω από τα ρούχα τους τις γεμάτες με προϊόντα σακούλες που κουβαλάνε από το σούπερ μάρκετ. Ανάμεσα στο τσούρμο των γυναικών και η Αντωνία η οποία επιστρέφοντας σπίτι της φορτωμένη ψώνια οδηγείται σε μια σειρά από κωμικές καταστάσεις προκειμένου να ξεγελάσει ως μια σύγχρονη Λυσιστράτη την Αστυνομία αλλά και τον νομοταγή σύζυγό της Τζιοβάνι.

Πρωταγωνιστούν:

Μπέσσυ Μάλφα, Γιώργος Σουξές – Κατερίνα Τσάβαλου – Τόνυ Δημητρίου –  Θοδωρής Ρωμανίδης.

 

Διασκευή – Σκηνοθεσία: Δημήτρης Μυλωνάς

Σκηνικά: Άρτεμις Φλέσσα

Κοστούμια: Ελένη Μπλέτσα

Φωτισμοί: Γιώργος Αγιαννίτης

Μουσική επιμέλεια & Πρωτότυπη: Παύλος Κατσιβέλης

Κινησιολογία: Ειρήνη Κυρμιζάκη

Βοηθοί σκηνοθέτη: Δημήτρης Μπούρας, Βερόνικα Μπακόλα

Φωτογραφίες – Art Work: GridFox.gr

Διεύθυνση και Οργάνωση Παραγωγής: Χρήστος Ξηρογιάννης

Παραγωγή: Γυάλινο Μουσικό Θέατρο

 

Ώρες και μέρες παραστάσεων

ΤΕΤΑΡΤΗ, ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 18:00

ΠΕΜΠΤΗ, ΣΑΒΒΑΤΟ 21:00

ΚΥΡΙΑΚΗ 17:30

 

Μετά το τέλος της παράστασης τη σκυτάλη θα παίρνουν για μαγευτικές  και διαφορετικές μελωδίες οι Σκιαδαρέσες live ,που έχουν κάνει αίσθηση στο youtube και ο κόσμος έχει αρχίσει να τις αγαπάει μουσικά.

Δύο κορίτσια σαν τα κρύα τα νερά, σε ένα λάιβ με τραγούδια που ξέρετε και αγαπάτε και τραγούδια που …δεν ξέρετε και δεν αγαπάτε. Δυο φωνές, μία κιθάρα που δεν λέει να παίξει και μια βιόλα που αντιστέκεται κι αυτή.

Η παραπάνω περιγραφή ίσως να είναι λειψή, αλλά επειδή δεν το έχουμε οργανώσει ακόμα δεν μπορούμε να σας πούμε περισσότερα.

(Μην μας μαρτυρήσετε στο Γυάλινο μουσικό)

Σίγουρα θα έχει Πρωτότυπη μουσική από τις Σκιαδαρέσες με την μουσική επιμέλεια του Στάμου Σέμση.

Όσο το δυνατόν λιγότερες διασκευές για να μην βαρεθείτε.

Ποτό.

Ίσως σας αφήσουμε να καπνίσετε, αλλά θα πληρώσετε το πρόστιμο.

Και άβολα αστειάκια σαν τα από πάνω..

Ραντεβού στα λάιβ

 

Οι Σκιαδαρέσες είναι οι: Νίκη κι η Όλγα Σκιαδαρέση

Μουσική επιμέλεια: Στάμος Σέμσης

Φωτισμοί: Γιώργος Αγιαννίτης

Επικοινωνία – Δημοσιές Σχέσεις: Μαργαρίτα Δρούτσα

Διεύθυνση και Οργάνωση Παραγωγής: Χρήστος Ξηρογιάννης

Παραγωγή: Γυάλινο Μουσικό Θέατρο

 

Το πρόγραμμα των δευτερότριτων θα υποδέχεται το «Red…The Dark Cabaret” by Nina Lotsar

Δευτέρα και Τρίτη η σκηνή του Γυάλινου Μουσικού θεάτρου υποδέχεται το «Red…The Dark Cabaret” by Nina Lotsari

Η “RED” είναι μια ιδιαίτερη γυναίκα. Η Νίνα Λοτσάρη είναι η RED…. Μία γυναίκα που παραδίνεται στα πάθη της με έντονο και ακραίο τρόπο. Μία γυναίκα που ερωτεύεται τη ζωή και την ζει στον υπερθετικό βαθμό. Μία γυναίκα σύμβολο της ελευθερίας… Η Νίνα Λοτσάρη όπως δεν την έχετε ξαναδεί παίζει και τραγουδά .

Σε μία σύνθεση κειμένων αντρών συγγραφέων, των Marquis De Sade, Harold Pinter, Charles Bukowski & Oscar Wilde, η RED φωτίζει μία άλλη τους διάσταση. Την διάσταση μίας ιδιαίτερης Γυναίκας και τη σχέση της με το αρχέγονο ερώτημα του Έρωτα… Που οδηγεί? Στην Ευτυχία? Η στην Τρέλα?

Η μοναδική φωνή της Νίνας Λοτσάρη και 15 τραγούδια- ύμνοι στον Έρωτα, ολοκληρώνουν την σκηνική εμπειρία αυτού του Σκοτεινού Καμπαρέ. Μαζί της πάνω στη σκηνή 3 βιρτουόζοι μουσικοί, visuals, σκηνικές ανατροπές, hi end φωτισμοί και η ιδιαίτερη σκηνοθετική ματιά του Γρηγόρη Αποστολόπουλου.

Διεύθυνση και Οργάνωση Παραγωγής: Χρήστος Ξηρογιάννης

Παραγωγή: Γυάλινο Μουσικό Θέατρο

 

ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ, ΔΕΥΤΕΡΑ ΚΑΙ ΤΡΙΤΗ στις 21:00

 

Οι αδελφές Σπανομάρκου επιστρέφουν στο Γυάλινο Upstage

 

Οι αδελφές Σπανομάρκου επιστρέφουν στο Γυάλινο Upstage για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων, με τίτλο «Cine Panorama», που υπόσχεται να ικανοποιήσει τους σινεφίλ, φέρνοντας αναμνήσεις από ταινίες σύμβολα που άφησαν το ανεξίτηλο στίγμα τους στις καρδιές μας.

Οι διεθνώς διακεκριμένες μουσικοσυνθέτριες/στιχουργοί Αρετή & Ιωάννα Σπανομάρκου, μας παρουσιάζουν ένα ταξίδι στη μεγάλη οθόνη, με υπέροχες εκτελέσεις, αλλά και διασκευές γνωστών soundtracks ελληνικών και ξένων ταινιών.

Οι αδελφές Σπανομάρκου, οι οποίες έχουν βραβευτεί για τις συνθέσεις τους με 3 χρυσά μετάλλια στα Global Music Awards στην Καλιφόρνια και έχουν αναδειχθεί 2 φορές φιναλίστ στον International Songwriting Competition στο Nashville στις ΗΠΑ, βάζουν την καλλιτεχνική τους υπογραφή σε αυτή την ξεχωριστή βραδιά, σε ένα αφιέρωμα διαφορετικό και δυναμικό.

Τα γνωστά κομμάτια που αλίευσαν μέσα από ταινίες εμπορικές και φεστιβαλικές, ερμηνεύουν στο «Cine Panorama» τραγουδιστές και ηθοποιοί, πλαισιωμένοι από τους εξαίρετους μουσικούς της Ορχήστρας Σπανομάρκου.

Συμμετέχει επίσης το δίδυμο δεξιοτεχνών του μπουζουκιού, Γιώργος  Ξενοκώστας – Γιάννης Σκαρής, δίνοντας με τις κελαρυστές πενιές τους ιδιαίτερο χρώμα σε πολλά από τα κομμάτια.

Στο πρόγραμμα συμπεριλαμβάνονται πολλά τραγούδια αλλά και ορχηστρικά των Ζαμπέτα, Ξαρχάκου, Μαμαγκάκη, Χιώτη, Πλέσσα, Vangelis, Ennio Morricone, Nino Rota, Θεοδωράκη και άλλων δημιουργών, μέσα από τις κινηματογραφικές τους συμμετοχές! Θα παρουσιαστούν επίσης και κομμάτια των αδελφών Σπανομάρκου που ακούστηκαν στην ταινία “Greed” του Michael Winterbottom, όπως και κομμάτια από την ταινία “Dream of a Shadow”  του Νικήτα Μπάλλα.

Σκηνοθεσία – Καλλιτεχνική επιμέλεια: Κρυσταλλία

Φωτισμοί: Γιώργος Αγιαννίτης

Επικοινωνία – Δημοσιές Σχέσεις: Μαργαρίτα Δρούτσα

Διεύθυνση και Οργάνωση Παραγωγής: Χρήστος Ξηρογιάννης

Παραγωγή: Γυάλινο Μουσικό Θέατρο

 

Σκηνή UpStage, ΤΕΤΑΡΤΗ 17/11 ΣΤΙΣ 20:30

 

“Tape”

Στο Γυάλινο UpStage την σεζόν 2021-22 θα συναντήσουμε την παράσταση “Tape” (Season 2). Ένα σύγχρονο, μοντέρνο, γρήγορο έργο με έξυπνο χιούμορ, που μέσα σ αυτό αναγνωρίζεις το κίνημα #MeToo που τον τελευταίο καιρό μας έχει απασχολήσει πολύ.

Στο μικρό δωμάτιο ενός μοτέλ στο Μίσιγκαν δυο παλιοί φίλοι και συμμαθητές, ο Βίνσεντ (Κωνσταντίνος Κάππας) και ο Τζον (Δημήτρης Λιακόπουλος), συναντιούνται με αφορμή την προβολή της ταινίας του Τζον σε ένα τοπικό κινηματογραφικό φεστιβάλ. Μέσα από μία σύντομη ανασκόπηση της μέχρι τώρα πορείας τους, αρχίζουν να αναμοχλεύουν το παρελθόν. Όταν όμως ο Βίνσεντ κατηγορεί τον Τζον για βιασμό της πρώην κοπέλας του ίδιου, Έιμι, πιέζοντάς τον με κάθε τρόπο να το παραδεχτεί, το αμφιλεγόμενο περιστατικό θα πάρει διαστάσεις προσωπικής κόντρας. H Έιμι (Εμμανουέλα Αλεξίου), προσκεκλημένη από τον Βίνσεντ, θα μπει αναπάντεχα στο δωμάτιο για να δώσει τη δική της, διαφορετική εκδοχή…

Πώς αντιλαμβάνεται και πώς αναπαράγει ο κάθε χαρακτήρας ένα περιστατικό που ανήκει στο παρελθόν και με ποιον τρόπο ο χρόνος διαστρεβλώνει τις θέσεις τους;

Το “Tape” θίγει το θέμα της σεξουαλικής κακοποίησης και του βιασμού και απαντά στο ερώτημα: Τι συνιστά τελικά τον βιασμό; Ποια είναι τα όρια και ποια τα σημάδια ότι μια γυναίκα συναινεί ή όχι στην σεξουαλική πράξη; Δύο δεκαετίες μετά την πρώτη παρουσίασή του, το “Tape” (Season 2) είναι πιο επίκαιρο από ποτέ, με το κίνημα me too να βοηθά τις γυναίκες να σπάσουν την σιωπή τους.

 

Το “Tape” του Stephen Belber ανέβηκε για πρώτη φορά στο Actors Theatre του Louisville, στο πλαίσιο του “Humana Festival of New American Plays,” ενώ το 2001 η ταινία του Richard Linklater, σε σενάριο του ίδιου του συγγραφέα, ξεχώρισε με πρωταγωνιστές τους Ίθαν Χοκ, Ούμα Θέρμαν και Ρόμπερτ Σον Λέοναρντ.

Αποσπώντας εξαιρετικές κριτικές, η ταινία ακολούθησε μια επιτυχημένη φεστιβαλική πορεία, ενώ η Ούμα Θέρμαν προτάθηκε ως υποψήφια καλύτερης γυναικείας ερμηνείας στα “Film Independent Spirit Awards” (2002).

Το «Tape» παρουσιάστηκε στην κεντρική σκηνή του Θεάτρου 104 την θεατρική σεζόν 2019 – 2020 και απέσπασε διθυραμβικές κριτικές.

 

Πρωταγωνιστούν:

Κωνσταντίνος Κάππας, Εμμανουέλα Αλεξίου, Δημήτρης Λιακόπουλος

 

Απόδοση: Εμμανουέλα Αλεξίου

Σκηνοθεσία: Άννα Μαρία Παπαχαραλάμπους

Σκηνογράφος: David Negrin

Ενδυματολόγος: Έλενα Φιλιππίδου

Φωτισμοί: Γιώργος Αγιαννίτης

Μουσική επιμέλεια: Ηλίας Παπαχαραλάμπους

Βοηθός σκηνοθέτη: Ελένη Τσιμπρικίδου

Φωτογραφίες: Βάσια Αναγνωστοπούλου

Art Work: Amarildo

Επικοινωνία – Δημοσιές Σχέσεις: Μαργαρίτα Δρούτσα

Διεύθυνση και Οργάνωση Παραγωγής: Χρήστος Ξηρογιάννης

Παραγωγή: Γυάλινο Μουσικό Θέατρο

Σκηνή UpStage

ΣΑΒΒΑΤΟ ΚΑΙ ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤΙΣ 20:00

 

 

Πηγη greekaffair.news

 

 

Και έχει και συνέχεια για το πρόγραμμα του Γυάλινου Μουσικού θεάτρου δεν τελειώνει εδώ .Αυτή ήταν η αρχή.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

What’s your Reaction?
+1
0
+1
0
+1
0
+1
0
+1
0
+1
0
+1
0
Κοινοποιείστε το άρθρο